Onder 3.4.1 Hoge Raad 8 juli 2016

Onderdeel I.A.1 bestrijdt rov. 2.8 onder (a) van het tussenvonnis en rov. 2.1 onder (a) van het eindvonnis, waarin het hof tot het oordeel komt – kort gezegd – dat de kwijtschelding (van de vorderingen van [verzoeker] op DAE) in art. 14.3 van de SPA verband houdt met de in art. 7.1 en 7.2 van de SPA opgenomen bedingen (tot betaling aan [verzoeker] ) in die zin dat laatstgenoemde bedingen verbintenissen in het leven roepen tot het verrichten van tegenprestaties. Het onderdeel klaagt (onder 2.5) dat het oordeel van het hof miskent dat [verzoeker] heeft gesteld dat en waarom hij bij de aandelenoverdracht ‘om niet’ tot kwijtschelding van zijn achtergestelde vorderingen is overgegaan, alsmede waarom hij in dat kader art. 7.1 en 7.2 van de SPA heeft bedongen. Daartoe wijst het onderdeel (onder 2.7-2.8 en 2.10) onder meer op een vijftal door [verzoeker] aangevoerde stellingen (weergegeven in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 3.10 (b)) die verklaren waarom hij met deze voor hem zeer nadelige voorwaarden van de aandelenoverdracht heeft ingestemd. Voorts voert het onderdeel (onder 2.11-2.13) aan dat [verzoeker] heeft betoogd dat de art. 7.1 en 7.2 van de SPA niet strekten tot (gedeeltelijke) voldoening van Sandmanns vordering op DAE (die hij immers had kwijtgescholden), maar tot zekerheid van de nakoming van de betalingsverplichtingen van DAE en BBPM jegens Renovema respectievelijk High Seas, en dat [verzoeker] slechts optrad als ‘betaalmeester’ van laatstgenoemde rechtspersonen en niet is aan te merken als achterliggende belanghebbende bij die rechtspersonen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d01cfe6213c070b4bc2d971f6e9a4797ea409422672d4d214fc11e27dd8e9abd | shasum -a 256