Citaat | Hoge Raad 16 februari 2016

Onder 3.3. Hoge Raad 16 februari 2016

Een alinea uit Hoge Raad 16 februari 2016, ECLI:NL:HR:2016:239.

Er is echter één gegeven dat, zelfs na al die jaren, gelukkig wél nog na te trekken valt. Cliënte verklaart meerdere malen dat zij in een Hindoestaanse videotheek aan de Javastraat een videoband gekocht heeft en dat zij deze met pin betaald heeft. Cliënte verklaart meerdere malen dat deze videoband €2,50 kostte. Cliënte verklaart zelfs van welk bankrekeningnummer en van welke bank deze pinpas was. Cliënte heeft tegen mij (vorige week pas) verteld dat zij dit pinbonnetje, samen met het bonnetje van de Kruidvat, aan de politie gegeven heeft; Om onverklaarbare redenen zijn deze bonnetjes echter niet terug te vinden in het dossier. Ik vind dat een kwalijke zaak.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/295f131064b545e6a6745b7dcae1e9aa503d6beda2274fa301dac16a82439df6. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 295f131064b545e6a6745b7dcae1e9aa503d6beda2274fa301dac16a82439df6, en de alinea staat in dat document op bytes 57911 tot 58599.