Onder 2.4. Hoge Raad 20 december 2016

Het Hof heeft ook vastgesteld dat er voor de verdachte na het vertrek van [betrokkene 1] meerdere gelegenheden zijn geweest om zich rustig over het handelen te beraden: tijdens het voor de eerste keer uitlaten van de hond, tijdens het - na de herhaalde soortgelijke geweldpleging door de mededader - rustige uurtje in de woning en het aansluitend voor de tweede keer uitlaten van de hond en voorts gedurende de periode gelegen tussen het bij terugkomst aantreffen van de ernstig gewonde [slachtoffer] in de hal van de woning en de hernieuwde soortgelijke geweldpleging door de mededader. Voorts heeft het Hof overwogen dat de na het vertrek van [betrokkene 1] gegeven slagen met de honkbalknuppel, gelet op de omstandigheid dat het geweld na het vertrek van [betrokkene 1] enige tijd is gestopt, niet zijn voortgekomen uit een plotselinge opwelling of hevige gemoedsbeweging. 's Hofs oordeel dat de verdachte ondanks meerdere gelegenheden om zich rustig over hun beider handelen te beraden kennelijk welbewust ervoor heeft gekozen hun voorgenomen besluit om [slachtoffer] om het leven te brengen ten uitvoer te leggen en dat zij derhalve "met voorbedachte raad" heeft gehandeld, is - gelet op voornoemde vaststellingen en op hetgeen hiervoor onder 2.3 is vooropgesteld - toereikend gemotiveerd. In zoverre faalt het middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c5a16ece11b5d02df0bb984e07d052bac278494ad9c2d94422742bba585606ae | shasum -a 256