Onder 5.2 Hoge Raad 1 april 2016

Volgens het middel geeft het oordeel van de rechtbank dat de omzetbelasting voor [eiser] een schadepost vormt die vergoed dient te worden, blijk van een onjuiste rechtsopvatting betreffende het bepaalde in art. 50 Ow en de art. 2 en 15 van de Wet op de omzetbelasting 1968 (hierna: Wet OB), althans is dat oordeel onvoldoende gemotiveerd. Het middel betoogt dat voor de beantwoording van de vraag of de omzetbelasting die drukt op de aan de onteigende verleende deskundige bijstand, een schadepost van de onteigende vormt, niet van belang is dat de onteigeningsprocedure zal leiden tot een van omzetbelasting vrijgestelde levering. Beantwoording van die vraag is slechts afhankelijk van de omstandigheid of de onteigende partij prestaties verricht die met omzetbelasting worden belast. Volgens het middel heeft dienstverlening door deskundigen in onteigenings-procedures niet zozeer betrekking op de levering van het onroerend goed – die levering geschiedt, aldus het middel, immers door inschrijving van het onteigeningsvonnis in de registers van het Kadaster – maar op de gevolgen van de onteigening voor de voortzetting van de bedrijfsactiviteiten van de onteigende en de in verband daarmee toe te kennen schadeloosstelling. De kosten van deskundige bijstand dienen dan ook te worden aangemerkt als algemene kosten die ten behoeve van de gehele onderneming worden gemaakt, aldus nog steeds het middel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7c6403e0afe4022a6a97858663b8c82e582c0ea6a1b62abd45b2cf5c9e80f1cc | shasum -a 256