Onder 2.2. Hoge Raad 26 april 2016

Binnen het landelijk gedoogkader is in Terneuzen beleid gemaakt met betrekking tot de verkoop van softdrugs. Dat geschiedde binnen de driehoek, het overlegorgaan waaraan de burgemeester, de officier van justitie en het hoofd van de politie deelnemen. In 1995 werd op aandringen van het openbaar ministerie door de driehoek van Terneuzen (met steun van de gemeenteraad) besloten twee coffeeshops te gedogen. Dat zou een einde moeten maken aan de overlast die was ontstaan door het dealen in zo'n zeventig drugspanden en het daardoor gegenereerde drugstoerisme. Coffeeshop Checkpoint was een van de twee coffeeshops in Terneuzen die vervolgens een gedoogverklaring ontvingen. In de periode na het verlenen van gedoogverklaringen verdween de overlast, tot opluchting van alle betrokkenen, zowel burgers als autoriteiten. In de jaren die volgden groeide Checkpoint gestaag. De gemeente, die op de plaats waar Checkpoint oorspronkelijk was gevestigd wilde bouwen, verleende Checkpoint medewerking bij het betrekken van tijdelijke huisvesting en daarna bij de nieuwbouw van de coffeeshop, opgeleverd in 2005. Voor die nieuwbouw werd op 15 november 2005 een gedoogverklaring aan [verdachte] afgegeven. De oppervlakte van de coffeeshop in het nieuwe gebouw was ongeveer vijf keer zo groot als die van de oorspronkelijke bedrijfsruimte. Er stonden vijf kassa's en het bedrijf had ongeveer negentig mensen in dienst. Voorzien werd dat de toeloop van klanten, voor het merendeel uit België en Frankrijk, nog zou toenemen: juist met het oog daarop werd door de gemeente een vergunning afgegeven voor de aanleg van een groot parkeerterrein. Tevens plaatste de gemeente verkeersborden, waarop (kennelijk ten behoeve van het niet ter plaatse bekende publiek) de route naar de coffeeshops (Checkpoint en de tweede coffeeshop, die tegenover elkaar waren gelegen) was aangegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5b01f9938599f8b6e96446449516ea099624ae5583402e4d9083f1c06c71b02e | shasum -a 256