Onder 2.4.3. Hoge Raad 13 mei 2016

Indien, zoals het Hof heeft beslist, bij de berekening van de in artikel 13a, lid 3, van de Wet bedoelde vermindering niet zou mogen worden uitgegaan van de werkelijke – in artikel 10, lid 2, van de Wet bedoelde – vermindering, zou op binnengebrachte bestelauto’s waarvoor de vrijstelling van artikel 13a, lid 1, van de Wet van toepassing is, een zwaardere last kunnen drukken dan op vergelijkbare bestelauto’s die zich in het binnenlandse verkeer bevinden en waarvoor de vrijstelling niet van toepassing is. Voor deze laatste bestelauto’s neemt het bedrag van de in de waarde begrepen bpm evenredig met de economische waardedaling af (vgl. het arrest X, punt 30). Wanneer de wettelijke regeling zou inhouden dat bij het niet langer voldoen aan de in artikel 13a van de Wet bedoelde voorwaarden en beperkingen de vermindering van de bpm geheel of gedeeltelijk niet wordt bepaald aan de hand van de werkelijke waardevermindering, zou dit meebrengen dat op gebruikte bestelauto’s uit andere lidstaten waarvoor een vrijstelling geldt onder de in dat artikel bedoelde voorwaarden en beperkingen, een zwaardere last kan komen te drukken dan op vergelijkbare ‘binnenlandse’ bestelauto’s. Daaraan doet niet af dat op het tijdstip van binnenbrengen van een bestelauto waarvoor de vrijstelling geldt, nog niet vaststaat dat het tot heffing ingevolge artikel 13a, lid 3, van de Wet zal komen. Reeds de mogelijkheid dat die heffing zich zal voordoen maakt dat er een belemmering is van het vrije verkeer in de zin van de hiervoor vermelde rechtspraak van het Hof van Justitie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b8ac5b0cf2125590a550d76848433f9d15ba2ca96845ea60026ddb16f52937f8 | shasum -a 256