Onder 3.2.3 Hoge Raad 23 juni 2017

De gemeenschap tussen [betrokkene 1] en de Ontvanger bestaat uit de (op naam van de Stichting geadministreerde) vordering op de bank uit hoofde van de kwaliteitsrekening. De Stichting is niet de rechthebbende op deze vordering maar heeft daarover slechts ten behoeve van de deelgenoten het beheer en de beschikking. In die situatie is er geen reden om een verzoek aan de Stichting van een van de deelgenoten om over te gaan tot uitkering van het saldo op de rekening – en dus in feite tot verdeling van de gemeenschap –, wat betreft de verjaring anders te behandelen dan een vordering tot verdeling van de ene deelgenoot jegens de andere. De regel dat het recht van elke deelgenoot om te allen tijde verdeling te verlangen niet verjaart, zou – in een geval als het onderhavige, waarin de gemeenschap bestaat uit de vordering van een stichting derdengelden op de bank – vrijwel zonder betekenis zijn indien de vordering van de deelgenoten jegens de Stichting om die verdeling te effectueren wel zou verjaren. Een beroep van de Stichting op verjaring verdraagt zich bovendien niet met de positie van een derdengeldstichting, die immers geacht wordt uitsluitend op te treden ten behoeve van de deelgenoten en niet ten behoeve van zichzelf. (rov. 3.6)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bcb4ddeaeabe83072ca4d35b50663b5ee8789e8075b0582740570a3c6f6e4d92 | shasum -a 256