Onder 2.2. Hoge Raad 4 juli 2017

Op zaterdag 4 oktober 2014, omstreeks 00.01 uur liep ik met mijn zoontje van negen jaar en mijn drie honden op de Ruysdaelkade ter hoogte van nummer 201 te Amsterdam. (...) Voor de deur van café Imperium zag ik dat er een jongen de toegang tot het café werd geweigerd en hoorde dat er geschreeuwd werd. Een paar seconden later zag ik dat de jongen een baksteen pakte en deze met zijn rechterhand met een gooiende beweging tegen het raam van café Imperium aangooide. (...) Pas toen de jongen een derde baksteen pakte en deze tegen een ander ruit aangooide ging deze kapot. (...) Op dat moment zag ik dat de jongen bij café Imperium vandaan liep. Ik zag dat hij in mijn richting liep. (...) Terwijl ik mijn zoon nog achter mijn rug had hoorde ik de jongen tegen mijn zoon zeggen: "En die kanker moeder, die vermoord ik! Ik maak d'r dood!" Ik zag dat de jongen hierbij naar mijn zoon wees. (...) Ik was angstig en voelde mij bedreigd. (...) Ik zag dat er bij de politieauto een jongen stond te praten met de politieagenten. Ik herkende de jongen als de jongen die mij vlak daarvoor bedreigd had. Ik liep in de richting van de politieauto. Toen ik zag dat de jongen naar mij keek, zag ik dat de jongen hard weg rende de van Ostadestraat in. Hierop zag ik dat de politieagenten achter de jongen aan reden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7ee70889dc3d4a07c8fe216f3141487330d90def3f3223cc525112f19bca3672 | shasum -a 256