Onder 2.2.3. Hoge Raad 12 december 2017

"Aangever [betrokkene 1] heeft verklaard dat hij op 1 december 2013, omstreeks 01.30 uur, met glas op zijn hoofd is geslagen, ten gevolge waarvan hij twee snijwonden in zijn gezicht heeft opgelopen. De getuige [betrokkene 6] heeft op 1 december 2013, drie kwartier na het voorval, verklaard dat zij heeft gezien dat de jongen met het grijze shirt, zijnde verdachte, met een glas tegen het hoofd van aangever heeft geslagen. Deze verklaring wordt ondersteund door de verklaring van de getuige [betrokkene 2] , die heeft verklaard dat aangever door verdachte met een glas tegen het hoofd is geslagen. De aangifte en de verklaringen van [betrokkene 6] en [betrokkene 2] zijn duidelijk, consistent en komen op essentiële punten met elkaar overeen. Voorts worden deze verklaringen ondersteund door de waarnemingen van de verbalisant van het letsel bij aangever tijdens het opnemen van de aangifte en de medische informatie die zich in het dossier bevindt. Het hof acht deze verklaringen dan ook redengevend en als zodanig bruikbaar. Dat zich in het dossier ook verklaringen bevinden van getuigen die andersluidend verklaren, doet naar het oordeel van het hof niet af aan de bewijskracht van de eerdergenoemde bewijsmiddelen. Gelet op het vorenstaande, in samenhang en (tijds)verband bezien met de wettige bewijsmiddelen, acht het hof wettig en overtuigend bewezen dat verdachte met een glas tegen het hoofd van aangever heeft geslagen."

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/086ca5d9b4618cfaccc7aa218bd6cfa2b2cf020f5f7c03afeaa2788e8054373a | shasum -a 256