Citaat | Hoge Raad 14 maart 2017

Onder 4.2.3. Hoge Raad 14 maart 2017

Een alinea uit Hoge Raad 14 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:421.

De gesprekken met [betrokkene 1] vonden op mijn kantoor plaats. Op een zaterdag zei [betrokkene 10] dat zij een neef had die chauffeur wilde worden. Ze zei dat hij te vertrouwen was, dus ik zei dat ze hem langs kon brengen. De zondag daarop kwam [betrokkene 1] om 18:00 uur langs en hebben we een gesprek gehad. Hij vertelde dat hij chauffeur wilde worden. Ik vroeg zijn adres, zodat ik wist waar hij woonde als hij met mijn geld er vandoor wilde gaan. Ik zei tegen hem dat ik dan zijn banden lek zou steken. Hij vroeg of hij niet dat soort klusjes kon doen, maar ik zei dat ik dat niet wist. We hebben het vervolgens weer over het werken als chauffeur gehad. Hij wilde € 100,- voor een navigatiesysteem hebben, maar dat vond ik onzin. Telkens begon [betrokkene 1] weer over die klusjes te praten. Ik zei hem dat ik van drie chauffeurs nog geld kreeg en dat hij eventueel dat zou kunnen doen. Ook vertelde ik hem dat ik ruzie had met een concurrent en dat [betrokkene 1] misschien met hem kon praten om hem te zeggen dat hij moest ophouden. [betrokkene 1] zei mij dat hij gespecialiseerd was in dat soort dingen en dat hij dat wel wilde doen. Ik heb hem toen de naam van [slachtoffer] gegeven en heb gezegd dat hij naar hem toe moest gaan. Ik heb [betrokkene 1] geen foto van [slachtoffer] gegeven, maar alleen beschreven hoe hij eruit zag. Ook heb ik het adres van de website van [slachtoffer] met daarop zijn adres verteld. [betrokkene 1] moest van mij met [slachtoffer] gaan praten en als [slachtoffer] niet wilde ophouden, dan mocht [betrokkene 1] hem bang maken. Hij mocht van mij [slachtoffer] daarbij op de grond gooien. [betrokkene 1] stelde voor [slachtoffer] voor mij koud te maken, maar ik zei hem dat ik dat te veel gedoe vond. Hierop zei [betrokkene 1] dat hij dat voor € 25.000,- wilde doen. Dat vond ik echter niet nodig en ik zei dat [betrokkene 1] er met praten wel uit zou komen. Omdat [slachtoffer] niet van negers houdt, heb ik [betrokkene 1] geadviseerd een meisje mee te nemen en te zeggen dat hij haar chauffeur was. Omdat [betrokkene 1] aanbood banden lek te willen steken, zei ik dat hij dat ook bij de auto van [slachtoffer] mocht doen. Hij was echter niet geïnteresseerd in wat ik zei, want het verdiende niets. Hij wilde een grote klus en stond erop dat het beste was als hij [slachtoffer] zou neerschieten. Ik maakte duidelijk dat ik dat niet wilde. [betrokkene 1] zei vervolgens dat hij het niet zou doen. Ik adviseerde hem die avond langs te gaan, omdat [slachtoffer] alleen op zaterdag- en zondagavond werkte. Ik zei dat hij [slachtoffer] bang mocht maken en desnoods de ramen van zijn kantoor kapot mocht slaan. Dat liet ik aan hem over. Voor deze klus zou [betrokkene 1] een paar duizend euro krijgen, maar hij zei dat dat niet genoeg was. Ik zei dat hij bij mij aan het verkeerde adres was en dat ik al tevreden was als [slachtoffer] zou stoppen. [slachtoffer] hoefde van mij niet dood.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/38cdbfbbb996e1b118aff31e6fd43e138674de613786fd6cd74277732da0485c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 38cdbfbbb996e1b118aff31e6fd43e138674de613786fd6cd74277732da0485c, en de alinea staat in dat document op bytes 27976 tot 30915.