Citaat | Hoge Raad 14 maart 2017

Onder 4.2.3. Hoge Raad 14 maart 2017

Een alinea uit Hoge Raad 14 maart 2017, ECLI:NL:HR:2017:421.

Op vragen van de oudste rechter verklaar ik dat de twee briefjes van vijftig euro voor de Polen waren die naar Nederland waren gekomen. Ik wist niet zeker of ze waren gekomen en dacht dat ze misschien ineens voor de deur zouden staan. Ook wilde ik geen moeilijkheden met [betrokkene 1] en misschien kon ik hem nog gebruiken. In het eerste gesprek deed [betrokkene 1] heel erg raar en probeerde me iets op te leggen dat ik niet wilde doen. Hij zat de hele tijd te zeuren dat hij geld nodig had. Hij kwam op mij over als een oplichter en dat gevoel is juist gebleken. Ik mag wel iemand dood wensen, maar dat betekent niet dat ik iemand ga betalen om dat te doen. Vanaf het begin heb ik [betrokkene 1] gezegd dat ik hem niet zou betalen, maar daar was hij wel op uit."

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/38cdbfbbb996e1b118aff31e6fd43e138674de613786fd6cd74277732da0485c. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 38cdbfbbb996e1b118aff31e6fd43e138674de613786fd6cd74277732da0485c, en de alinea staat in dat document op bytes 35754 tot 36532.