Onder 5 Hoge Raad 17 maart 2017

Wel heeft [verweerder 1] in hoger beroep gesteld dat de verbintenissen over en weer voortvloeien uit dezelfde rechtsverhouding (art. 6:52 lid 2 BW), omdat alle door [verzoekster] uitgevoerde werkzaamheden betrekking hebben op een en hetzelfde project, kort gezegd de aanleg van de gehele onderbouw (damwand, fundering, kelder en kelderdek), het botenhuis en van alle andere waterbouwkundige werkzaamheden, en dat binnen dat project als meerwerk tevens de aanleg van de steigers rond de woning is opgedragen. Door [verzoekster] is echter betwist dat sprake was van meerwerk, waartoe zij heeft aangevoerd dat de bouw van de steigers een aparte opdracht was en ook niet nodig was voor de bouw van de kelder, en dat de offerte voor de steigers pas is getekend nadat de vloer en wanden van de kelder gereed waren gekomen en dat het steigerwerk volgens die offerte zou beginnen “gelijk na het gereedkomen van de kelderbak”. Uit rov. 3.9.1 volgt dat het hof vanwege die betwisting niet heeft aanvaard dat sprake was van meerwerk, en voorts heeft geoordeeld dat [verweerder 1] voor het overige onvoldoende heeft toegelicht waaruit de samenhang bestaat tussen de vorderingen. Dat oordeel, dat is verweven met waarderingen van feitelijke aard, geeft geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting, mede in aanmerking genomen dat op [verweerder 1] de stelplicht en bewijslast rusten dat tussen de vorderingen over en weer voldoende samenhang bestaat om opschorting te rechtvaardigen (art. 6:52 BW); het is voorts in het licht van het partijdebat niet onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fef3511677652ebb9e96510ecae35a98c1d44934eb49ab6ae2b00edf2d5158eb | shasum -a 256