Onder 3.5.3 Hoge Raad 24 maart 2017

De klacht faalt echter voor het overige. Het hof heeft aan de hand van de omstandigheden van het geval per gezichtspunt beoordeeld of dat ervoor pleit het beroep op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid te honoreren (zie hiervoor in 3.2.4). De op die oordelen gebaseerde conclusie van het hof (in rov. 4.15) komt erop neer dat alleen de voortvarende aansprakelijkstelling pleit voor aanvaarding van het beroep op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid ter afwering van de verjaring en dat dit onvoldoende is om dat beroep te honoreren. Aan de klacht kan worden toegegeven dat het hof in zijn overweging dat “alle overige kenmerken die volgens de gezichtspuntencatalogus van het arrest [...] / De Schelde van belang zijn, tegen (of: niet voor) doorbreking van het beroep op verjaring” pleiten, met de woorden “tegen (of: niet voor)” de weging van de oordelen per gezichtspunt in het midden lijkt te hebben gelaten. Het hof heeft echter duidelijk gemaakt dat die “overige kenmerken” in ieder geval niet voor doorbreking van het beroep op verjaring pleiten, en dat het gebrek aan informatie over de exacte gang van zaken destijds (ook aan de zijde van [verzoekster] zelf, zie rov. 4.12), van welk gebrek Maersk geen verwijt kan worden gemaakt, en de omstandigheid dat Maersk geen ernstig verwijt van het ontstaan van de schade kan worden gemaakt, dermate zwaarwegend zijn dat bij afweging van de betrokken belangen onvoldoende grond bestaat om het beroep op de beperkende werking van de redelijkheid en billijkheid te aanvaarden. Aldus heeft het hof voldoende inzicht gegeven in zijn gedachtegang.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ad4ca2ea13932723e9207c2db021eded82cfb3c4486e00c17f658bcde115663e | shasum -a 256