Onder 2.3.3. Hoge Raad 14 april 2017

Vaststaat dat de onderhavige navorderingsaanslag is opgelegd op 3 november 2006. Dit in aanmerking nemende heeft het Hof met zijn hiervoor in 2.3.1 weergegeven oordelen tot uitdrukking gebracht dat de op 30 december 2004 aan de Inspecteur ter beschikking staande, uit het hiervoor in 2.1.9 bedoelde onderzoek naar voren gekomen, gegevens en inlichtingen onvoldoende waren om op dat moment naast de navorderingsaanslag over 1999 tevens in redelijkheid de hoogte van de onderhavige navorderingsaanslag te bepalen en deze vast te stellen en dat, in de visie van de Inspecteur, op dat punt nader feitenonderzoek nodig was. Het Hof heeft bij de beoordeling van de voor dat nadere feitenonderzoek benodigde tijd kennelijk mede in aanmerking genomen dat belanghebbende niet dan wel slechts in zeer beperkte mate heeft voldaan aan de hiervoor in 2.1.9 genoemde in de periode 17 februari 2005 tot en met 1 september 2005 gedane verzoeken om inlichtingen. Aldus verstaan geven die oordelen geen blijk van een onjuiste rechtsopvatting. Zij kunnen, als verweven met waarderingen van feitelijke aard, voor het overige in cassatie niet op juistheid worden getoetst, en zijn evenmin onbegrijpelijk, ook niet in het licht van de omstandigheid dat de Inspecteur op 30 december 2004 op basis van de destijds voorhanden zijnde informatie de navorderingsaanslag over 1999 heeft opgelegd. Het tweede middel faalt derhalve.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/507d7e5b01be8a82b3f152e10074b3d976b929175b423db7632be3537ab7d524 | shasum -a 256