Onder 3.4.2. Hoge Raad 30 mei 2017

De op 27 maart 1993 overleden vader van [betrokkene 1] , [betrokkene 8] , zou volgens schriftelijke uitlatingen van de verdachte vanaf 1943 hebben geheuld met de vijand en in verband zijn te brengen met oorlogsmisdaden. Van die uitlatingen deed [betrokkene 15] op 21 februari 2007 aangifte en tevens klacht als bedoeld in de art. 269 Sr (belediging) en 270 Sr (smaad/smaadschrift). Zij wilde dat een einde werd gemaakt aan de haars inziens lasterlijke mededelingen die door de verdachte over haar overleden echtgenoot [betrokkene 8] werden verspreid. Het Openbaar Ministerie zag in dat verband (aanvankelijk) van vervolging af. Tegen deze beslissing tot niet-vervolging is namens de maatschap [A] Advocaten en namens [betrokkene 1] , [betrokkene 14] en [betrokkene 15] op 9 oktober 2007 een klaagschrift op grond van art. 12 Sv bij het Gerechtshof te Amsterdam ingediend. Nog in de loop van dat geding heeft het Openbaar Ministerie besloten tot vervolging over te gaan, reden waarom, zo blijkt uit de beschikking in de beklagprocedure van het Gerechtshof te Amsterdam van 26 maart 2009, de raadsman van de klagers op 6 februari 2009 het Gerechtshof te Amsterdam heeft bericht dat het beklag van de klagers als ingetrokken kon worden beschouwd. Het Gerechtshof heeft daarop de klagers niet-ontvankelijk verklaard in hun klaagschrift. Dit klaagschrift zag op gedragingen van de verdachte die later aan hem zijn tenlastegelegd onder 2, welk feit betrekking had op de verspreiding van geschriften waarin het onder andere zou gaan over [betrokkene 8] , zijn zoon [betrokkene 1] , diens broers en het advocatenkantoor [A] en dat de periode van 26 maart 2006 tot en met 16 juli 2010 bestreek.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3edeaa743ff15a0e9c1ba54b09a11879924c7a064a67e698adb205216ae1ac3b | shasum -a 256