Citaat | Hoge Raad 4 september 2018

Onder 2.11. Hoge Raad 4 september 2018

Een alinea uit Hoge Raad 4 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1426.

Tussen het Koninkrijk en de Verenigde Staten bestaat in het gegeven geval een verdragsrechtelijke verplichting tot uitlevering, maar dit uitsluitend indien het Koninkrijk niet zelf tot vervolging overgaat (art. 5 onder a Uitleveringsverdrag Koninkrijk/Verenigde Staten). Artikel 1 EVRM legt echter een positieve verplichting op de verdragsstaten om (potentiële) slachtoffers van schendingen zoveel mogelijk te beschermen (obligation to protect). Artikel 1 EVRM impliceert dat geen enkele staat die partij is bij dit verdrag een persoon mag uitleveren aan een andere staat wanneer gegronde redenen bestaan om aan te nemen dat hij daar gevaar zou lopen te worden onderworpen aan een ernstige schending van enig uit het EVRM voortvloeiend recht. In het gegeven geval kon het Koninkrijk dit gevaar, zonder dat het toepasselijke uitleveringsverdrag werd geschonden, afwenden door de opgeëiste persoon zelf te vervolgen. Door dit niet te doen treedt hier naast artikel 6 en 13, ook een schending van artikel 1 EVRM op.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/e2e124399839a1705cd17ae46bd79af4936497d1d56481a2371514260360d05d. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt e2e124399839a1705cd17ae46bd79af4936497d1d56481a2371514260360d05d, en de alinea staat in dat document op bytes 27054 tot 28081.