Citaat | Hoge Raad 27 november 2018

Onder 2.2. Hoge Raad 27 november 2018

Een alinea uit Hoge Raad 27 november 2018, ECLI:NL:HR:2018:2194.

Ik probeerde op zijn geweten in te spelen. Hij bleef maar volhouden dat het niet anders kon. Hij wisselde heel erg van stemming. Het ene moment was het alsof hij mij geloofde en rustiger werd, het andere moment leek hij het idee te hebben dat ik maar wat zei om hem rustig te krijgen. Op een gegeven moment gaf hij mij een soort afscheidsknuffel, waarbij ik op mijn rug lag en hij met zijn benen aan beide kanten op mijn heupen lag. Hij zei iets van: "Het kan niet anders, het moet zo." Ik probeerde hem het gevoel te geven dat ik hem troostte, dat ik wel om hem gaf. Vervolgens kwamen wij naast elkaar te liggen, met de gezichten naar elkaar toe. Hij omarmde mij en gaf mij een knuffel. Ik vond het vreselijk, maar ik ging maar op de automatische piloot en knuffelde terug en aaide hem troostend over zijn rug. We hebben toen met elkaar gesproken. Ik weet niet meer wat we gezegd hebben.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/145d4ff7c8950262610f395fe29d4ec064555834c3e2de714269e45e5b1bd88f. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 145d4ff7c8950262610f395fe29d4ec064555834c3e2de714269e45e5b1bd88f, en de alinea staat in dat document op bytes 14788 tot 15689.