Citaat | Hoge Raad 12 juni 2018

Onder 2.2.4. Hoge Raad 12 juni 2018

Een alinea uit Hoge Raad 12 juni 2018, ECLI:NL:HR:2018:908.

Het probleem in ontnemingen is vaak dat veroordeelden niet aannemelijk kunnen maken dat zij daadwerkelijk minder of geen inkomsten hebben genoten en/of meer uitgaven hebben gemaakt dan wordt gesteld. Soms komt dat door de periode die over een dergelijke procedure heengaat, soms komt dat doordat deze personen andere ideeën hebben over het voeren van een gepaste administratie, maar soms komt het ook door het gegeven dat men zich alsdan in een nog lastigere positie brengt. Dat laatste is hier het geval. Cliënt kan zijn stelling immers enkel onderbouwen door het noemen van personen, te weten de namen van de afnemers als de namen van de aanbieder. Bij het noemen van die namen kan niet worden uitgesloten dat er zijdens de Politie dan wel het Openbaar Ministerie een bepaalde interesse uitgaat naar deze personen. Indien deze personen als gevolg van de verklaring van cliënt daarvan op de hoogte zouden raken, kan dat vervelende gevolgen hebben voor cliënt en zijn familie. Cliënt heeft dit in overweging genomen, en heeft besloten dit risico niet te willen nemen.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/2b534ecf0eedea700d7facf2305dabebd6f9ff5d48d71831fecd59f1c94f0e42. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 2b534ecf0eedea700d7facf2305dabebd6f9ff5d48d71831fecd59f1c94f0e42, en de alinea staat in dat document op bytes 16045 tot 17130.