Onder 4.1.4 Hoge Raad 22 juni 2018

In de [betrokkene 1-procedure] had [betrokkene 1] zich beroepen op de hiervoor in 4.1.2 vermelde alternatieve grondslagen voor volledige aansprakelijkheid. De rechtbank en het hof hebben daarover in die procedure geen oordeel gegeven, nu zij oordeelden dat [verweerster] niet gerechtigd was haar aansprakelijkheid te beperken in verband met bewuste roekeloosheid. In de onderhavige procedure heeft de rechtbank op basis van uitsluitend het debat over bewuste roekeloosheid geoordeeld dat er een kans was van 60% op een succesvol cassatieberoep en vervolgens een kans van 20% op een beslissing in het voordeel van [verweerster] in de verwijzingsprocedure (rov. 5.13). Dat oordeel impliceert dat het beroep op de hiervoor in 4.1.2 vermelde alternatieve grondslagen in de verwijzingsprocedure zou zijn verworpen, nu die grondslagen in de [betrokkene 1-procedure] niet door de rechtbank waren beoordeeld en strekten tot het aannemen van volledige aansprakelijkheid van [verweerster] . In de onderhavige zaak moeten de beroepen op die alternatieve grondslagen worden aangemerkt als (door de rechtbank onbehandeld gelaten) verweren van de advocaten tegen de op een beroepsfout gebaseerde vordering van [verweerster] , welke verweren strekken tot afwijzing van die vordering op de grond dat volledige aansprakelijkheid van [verweerster] jegens [betrokkene 1] zou zijn aangenomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/67fe81221ac667aa139e51091ed4a590f14d6691c6fc3280910267361f15bd88 | shasum -a 256