Onder 2.3 Hoge Raad 13 december 2019

[verweerder] wordt ervan verdacht dat hij gedurende de looptijd van de schuldsaneringsregeling een misdrijf heeft gepleegd (winkeldiefstal met geweld). Hij heeft niet ontkend dat hij een strafbaar feit heeft gepleegd. Het plegen van misdrijven gedurende de looptijd van de schuldsaneringsregeling is in strijd met het wezen en de doelstellingen van deze regeling. Bovendien heeft [verweerder] daarmee het risico aanvaard dat hij, in geval van bestraffing, de uitvoering van de schuldsaneringsregeling zou kunnen belemmeren dan wel frustreren: een eventuele detentie kan tot gevolg hebben dat de schuldenaar tijdelijk niet beschikbaar is voor het verrichten van betaalde werkzaamheden of dat hij nieuwe schulden laat ontstaan. [verweerder] wilde bovendien zonder toestemming van de bewindvoerder naar Curaçao vertrekken en heeft zonder toestemming een auto op zijn naam gezet. Ook is gebleken dat de schuld van [verweerder] bij het CJIB ruim € 1.100,-- hoger is dan was vermeld op de bij toelating ingediende schuldenlijst, en daarover heeft [verweerder] geen duidelijkheid kunnen geven. [verweerder] heeft verder kort na de toelatingszitting ten minste twee nieuwe boetes voor zwartrijden gekregen. Deze tekortkomingen zijn zo ernstig, dat die een tussentijdse beëindiging van de schuldsaneringsregeling rechtvaardigen, mede in aanmerking genomen dat [verweerder] er onvoldoende blijk van heeft gegeven zich in het vervolg wel aan de verplichtingen te kunnen houden en een saneringsgezinde houding aan te nemen om de regeling tot een goed einde te brengen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0488481c33ec851626dbb5ad4f173c50c466e19eb2c45d33d31ba493f6039ddd | shasum -a 256