Citaat | Hoge Raad 18 januari 2019

Onder 3.6.3 Hoge Raad 18 januari 2019

Een alinea uit Hoge Raad 18 januari 2019, ECLI:NL:HR:2019:67.

Paragraaf 19 van Resolutie 1970 (2011) omschrijft enkele gevallen waarin de bevriezing van tegoeden niet van toepassing is. Het gaat daarbij onder meer om betaling van onkosten, belastingen, verzekeringspremies en provisies voor het beheer van de bevroren tegoeden. In dat geval is een melding vereist van de lidstaat van de VN aan het comité van de Veiligheidsraad dat in het leven is geroepen bij paragraaf 24 van Resolutie 1970 (2011). Ook buitengewone uitgaven of kosten die verband houden met de nakoming van een rechterlijke of arbitrale uitspraak kunnen onder omstandigheden, met toestemming van of na kennisgeving aan het comité uit de bevroren tegoeden worden voldaan. Paragraaf 21 van Resolutie 1970 (2011) laat onder voorwaarden toe dat overeenkomsten worden nageleefd ten laste van bevroren tegoeden. De inhoud van deze resoluties is overgenomen in Verordening 204/2011 en de latere wijzigingen daarvan.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/c6ee6b9746fcd94947889018a467c31c3a04d2354fb67824b821e2cf9e890320. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt c6ee6b9746fcd94947889018a467c31c3a04d2354fb67824b821e2cf9e890320, en de alinea staat in dat document op bytes 32826 tot 33756.