Citaat | Hoge Raad 17 maart 2020

Onder 2.3.1 Hoge Raad 17 maart 2020

Een alinea uit Hoge Raad 17 maart 2020, ECLI:NL:HR:2020:451.

“1. Hij die een reisdocument, een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht of een ander identiteitsbewijs dat afgegeven is door een dienst of organisatie van vitaal of nationaal belang, valselijk opmaakt of vervalst, of een zodanig geschrift op grond van valse persoonsgegevens doet verstrekken dan wel een zodanig geschrift dat aan hem of een ander verstrekt is, ter beschikking stelt van een derde met het oogmerk het door deze te doen gebruiken als ware het aan hem verstrekt, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/e70cd8fb64fcb5ef0ee3b9a74b5a6b5491368d95ece877a25d5015ede3d23c35. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt e70cd8fb64fcb5ef0ee3b9a74b5a6b5491368d95ece877a25d5015ede3d23c35, en de alinea staat in dat document op bytes 15094 tot 15726.