Onder 2.4.2 Hoge Raad 14 april 2020

Het hof heeft, in afwijking van wat door de raadsman in hoger beroep is aangevoerd, de verklaring van [betrokkene 5] dat op 11 november 2012 een voorbespreking bij en in de aanwezigheid van de verdachte heeft plaatsgehad, betrouwbaar geacht en voor het bewijs gebruikt. Het hof heeft geoordeeld dat [betrokkene 5] geloofwaardig is en zijn verklaring betrouwbaar. Daarbij heeft het hof in aanmerking genomen dat de verklaring van [betrokkene 5] op hoofdpunten steun vindt in historische verkeersgegevens inclusief mastlocatiegegevens, in de verklaring van [betrokkene 1] , in de verklaringen van [betrokkene 9] en in die van [betrokkene 2] , die net zoals [betrokkene 5] en [betrokkene 1] (ook) zichzelf heeft belast. Door de verklaring van [betrokkene 5] over de voorbespreking voor het bewijs te gebruiken heeft het hof kennelijk geoordeeld dat de door de verdediging aangevoerde omstandigheden dat de verklaring van [betrokkene 1] en de zendmastgegevens van diens telefoon het gewraakte onderdeel van de verklaring van [betrokkene 5] niet ondersteunen, aan de betrouwbaarheid van de betreffende verklaring van [betrokkene 5] niet afdoen. Dat oordeel is, mede gelet op hetgeen hiervoor onder 2.3 is vooropgesteld, niet onbegrijpelijk. Het verweer vindt aldus in de bewijsvoering een afdoende weerlegging. Tot een nadere motivering was het hof, ook op grond van artikel 359 lid 2 Sv, niet gehouden. Voor zover het cassatiemiddel hierover klaagt, faalt het.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8d07ac70bca545760c9fd9c3ace7551b7272655b3ae577b57cea7b72751f8d3d | shasum -a 256