Citaat | Hoge Raad 26 februari 2021

Onder 4.2 Hoge Raad 26 februari 2021

Een alinea uit Hoge Raad 26 februari 2021, ECLI:NL:HR:2021:294.

Bij gebrek aan een regeling van de Unie is het een aangelegenheid van de interne rechtsorde van elke lidstaat om bewijsregels vast te stellen, mits die regels niet ongunstiger zijn dan die welke voor soortgelijke beroepen krachtens nationaal recht gelden (gelijkwaardigheidsbeginsel) en zij de uitoefening van de door de rechtsorde van het Unierecht verleende rechten in de praktijk niet onmogelijk of uiterst moeilijk maken (doeltreffendheidsbeginsel). Het Nederlandse fiscale (proces)recht kent geen bijzondere bewijsregels of bewijsstandaarden aan de hand waarvan kan of moet worden bewezen dat de ontvanger van de dienst buiten de Gemeenschap is gevestigd. Er is in deze zaak geen reden om af te wijken van het uitgangspunt dat een partij alles wat haar ter beschikking staat, mag aandragen als bewijsmiddel.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/c8ca93593c1a0862a656a0f005b9fe7d8c34e5099dd5ea1a7b627a9bfc041939. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt c8ca93593c1a0862a656a0f005b9fe7d8c34e5099dd5ea1a7b627a9bfc041939, en de alinea staat in dat document op bytes 9946 tot 10835.