Onder 3.4.2 Hoge Raad 21 oktober 2022

Op basis van artikel 116 Wet WIA kan de Hoge Raad, voor zover hier relevant, het oordeel van de Centrale Raad slechts toetsen voor zover dat oordeel een schending of verkeerde toepassing van het loonbegrip van artikel 12, lid 1, letter a, Wet WIA zou bevatten. De toepassing die de Centrale Raad aan dat loonbegrip heeft gegeven, getuigt op zichzelf beschouwd niet van een onjuiste rechtsopvatting. Voor zover klacht (i) steunt op de gestelde omstandigheid dat dit oordeel is gebaseerd op een verkeerde uitleg of toepassing van Duits recht faalt zij, omdat de uitleg van het Duitse recht die de Centrale Raad ten grondslag heeft gelegd aan de kwalificatie van de door belanghebbende ontvangen uitkering, moet worden onderscheiden van de uitleg of toepassing van het loonbegrip van artikel 12, lid 1, letter a, Wet WIA. Pas nadat de Centrale Raad de uitkering naar Duits recht had beoordeeld, kon hij toekomen aan de toepassing van deze wetsbepaling. Bovendien zou artikel 79 Wet RO de Hoge Raad niet toestaan de bestreden uitspraak te toetsen op de uitleg van buitenlandse wetsbepalingen. De gestelde omstandigheid dat de Centrale Raad bij de toepassing van artikel 12, lid 1, letter a, Wet WIA zou zijn uitgegaan van een onjuiste uitleg van Duits recht kan daarom niet tot cassatie leiden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7f665a2af82d9da1445840409bd4bf5df0688698f2f6e320621cb227c34ca4bc | shasum -a 256