Onder 3.9.5. [ Hoge Raad 2 december 2022

Van Mossel c.s.] heeft hetgeen zij [de werkneemster] in het kader van de verduistering verwijt, zeer uitvoerig en gedocumenteerd doorgegeven aan politie en justitie door middel van een aangifte en aanvullingen op die aangifte. Het gaat daarbij om dezelfde stellingen en gegevens die zij in deze procedure heeft aangevoerd en overgelegd. De Officier van Justitie heeft besloten [de werkneemster] niet strafrechtelijk te vervolgen. [Van Mossel c.s.] heeft daartegen een klaagschrift ex artikel 12 Sv ingediend bij dit hof. Daarop is afwijzend beslist. In het kader van het beklag ex artikel 12 Sv is aan [Van Mossel c.s.] het strafdossier van [de werkneemster] verstrekt. [de werkneemster] heeft aangevoerd dat alle digitale gegevensdragers waarop [Van Mossel c.s.] bewijsbeslag heeft gelegd al in het kader van het strafrechtelijk onderzoek zijn onderzocht. Het hof is van oordeel dat [Van Mossel c.s.] daarom geen gelegenheid hoeft te worden gegeven om nu eerst nog een vordering ex artikel 843a Rv aanhangig te maken teneinde alsnog deze gegevensdragers te onderzoeken. Politie en justitie hebben die gegevensdragers immers al onderzocht, althans daar gaat het hof van uit omdat [Van Mossel c.s.] dat onvoldoende onderbouwd heeft betwist. [Van Mossel c.s.] beschikt immers over het strafdossier en zij heeft ervoor gekozen dat dossier niet in het geding te brengen. Zij heeft hierdoor het hof de mogelijkheid onthouden om te controleren of de gegevensdragers zijn onderzocht, op welke wijze dat is gebeurd en wat daarvan de uitkomst was. Uit artikel 21 Rv volgt dat Van Mossel het strafdossier in het geding had moeten brengen. Dat zij dat niet heeft gedaan, dient voor haar risico te komen. (…)

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/112d5bd6b1cfc624cf6524f0777378dd582016b011c3db30296de5526866f301 | shasum -a 256