Onder 3.2.2 Hoge Raad 22 maart 2022

De situatie wordt anders vanaf 7 april 2009 als [F] in een fax aan de Belastingdienst mededeelt dat de bank heeft besloten geen kredietuitbreiding te zullen adviseren aan haar kredietcommissie, zeker niet zonder een meerjarenplan met een helder plan van aanpak. De verwijzing door de verdediging (pleidooi punt 81) naar een concept brief van 4 juni 2009 van accountant [H ] aan de Belastingdienst maakt dat niet anders. Uit de brief volgt (slechts) dat de bank akkoord zou gaan met verkoop van containers (en af te zien van haar pandrecht), maar alléén als de fiscus zou afzien van boeten en rente en van een deel van de hoofdsom en daarbovenop zou instemmen met een betalingsregeling. Uit de brief blijkt niet dat de bank aanvullende financiering overweegt - nog daargelaten dat het een conceptbrief betreft waarin [H ] uitsluitend zijn eigen weergave schetst van de positie van de bank. Uit niets (ook niet uit de door de raadsman aangehaalde (punt 83) verklaring van [betrokkene 2] bij de RC) blijkt dat de bank na 7 april 2009 alsnog een kredietuitbreiding heeft aangeboden, laat staan onder welke voorwaarden en ten behoeve van welke concernvennootschap(pen). De blote stelling van de verdediging (pleitnota punt 79) dat de Belastingdienst akkoord is gegaan met uitstel is (slechts) gebaseerd op een aanname, en treft derhalve geen doel. De enkele omstandigheid dat [F] na 7 april 2009 de werkzaamheden nog heeft voortgezet maakt dat niet anders, nu [F] is ingeschakeld voor de sanering van het gehele concern en niet alleen van [B] BV.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cc02fbcff7614015b765ffeb3854b65419e024f4dcf14f536a3e04b7d4827f0f | shasum -a 256