Onder 2.5 Hoge Raad 29 maart 2022

Het hof heeft kennelijk - en in cassatie onbestreden - geoordeeld dat er een goede reden bestond voor het niet kunnen uitoefenen van het ondervragingsrecht met betrekking tot de getuige [getuige], namelijk dat de getuige blijkens het onder 2.3.2 weergegeven proces-verbaal van de raadsheer-commissaris onvindbaar is gebleken. Het hof heeft de eerder door [getuige] afgelegde verklaring over de agressieve en dwingende houding van de verdachte jegens [aangeefster 1] en [aangeefster 2], die [getuige] als au pair heeft waargenomen, gebruikt voor het bewijs (bewijsmiddel 8). Met betrekking tot dit gebruik heeft het hof onder meer geoordeeld dat de bewezenverklaring van de feiten 1 en 2 niet in overwegende mate steunt op die verklaring, gelet op de andere bewijsmiddelen, waaronder de verklaring van de verdachte (bewijsmiddel 14), de verklaringen van de aangeefsters [aangeefster 1] (bewijsmiddelen 1-4) en [aangeefster 2] (bewijsmiddelen 5-7) en de whatsapp-berichten (bewijsmiddelen 9-11). Dat oordeel is niet onbegrijpelijk. Kennelijk heeft het hof daarnaast de omstandigheid dat deze bewijsmiddelen de inhoud van de voor het bewijs gebruikte getuigenverklaring van [getuige] ondersteunen, in aanmerking genomen bij zijn onderzoek naar de betrouwbaarheid van die verklaring. Gelet op dit een en ander getuigt het in de overwegingen van het hof besloten liggende oordeel dat de procedure in haar geheel voldoet aan het door artikel 6 EVRM gewaarborgde recht op een eerlijk proces, ook zonder dat er nog andere compenserende factoren waren, niet van een onjuiste rechtsopvatting. Dat oordeel is evenmin onbegrijpelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc83092244123d74b2a5a30f8b0df2415ff238d63b98d3758642317868108fe5 | shasum -a 256