Onder 3.2.2 Hoge Raad 29 maart 2022

Underground banking (ondergronds bankieren) is het verrichten van allerlei bancaire handelingen buiten de normale (legale) weg om. Het is sinds eeuwen een fenomeen in Azië. Bepaalde faciliteiten van de geregistreerde bankwereld worden parallel aangeboden. Het beste zijn deze diensten te vergelijken met die van moneytransfers. Ondergronds bankieren biedt de mogelijkheid om geldbedragen uit te laten betalen op een afgesproken plaats aan een overeengekomen persoon, zonder dat er gegevens worden vastgelegd in het kader van de toezichtbepalingen. Dit in tegenstelling tot de reguliere banken en wisselkantoren. Belangrijk bij het ondergronds bankieren is het vertrouwen van de klant in de reputatie van de “bankier”. De klant moet erop aan kunnen dat de “bankier” de overeengekomen geldtransacties uitvoert. Op het moment dat de “bankier” de opdracht tot het doen van een geldtransactie accepteert, neemt hij de verplichting op zich om het ingelegde bedrag te “transporteren” naar en uit te (laten) betalen in het betreffende-overeengekomen land en op de betreffende overeengekomen plaats en aan de juiste persoon. Hierbij is het wel noodzakelijk dat de ondergrondbankier geld onder zich heeft om de transacties uit te voeren, onder andere in het land waar de transactie verstrekt zal worden. Om daar genoeg geld te krijgen zal hij middels fysieke geldtransporten, girale overboekingen passend binnen het bedrijfsleven e.d. geld verplaatsen naar het desbetreffende land. Bij ondergronds bankieren zal er (bijna) geen registratie plaats vinden, hierdoor ontstaat er geen papertrail waardoor gegevens bekend of inzichtelijk worden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c0e2df391db4aedb89d7f4d08696ce4c56bb098899ae67d1db67011b6c2aedbc | shasum -a 256