Onder 3.2.2 Hoge Raad 29 maart 2022

Binnen het opsporingsonderzoek Darling kan blijken dat er grotere geldbedragen vanuit Nederland naar het buitenland, onder andere Dubai en Engeland, werden verzonden middels ondergronds bankieren. Dit kan blijken uit het veelvuldig SMS verkeer tussen de opgenomen en uitgewerkte telefoongesprekken en de daarbij behorende aangetroffen “tokens” en aangetroffen registraties. Vanuit Nederland werd verschillende malen aangegeven dat men in Nederland een bepaald geldbedrag had en werd naar een “DIJ” gevraagd. Ook vroeg Dubai wel of er een “DIJ” geleverd moest worden. Middels een SMS vanuit Dubai werd een bericht verzonden met daarin vermeld: een telefoonnummer, (veelvuldig) een tokennummer (meestal 11 cijfers al dan niet met een letter), een naam en een geldbedrag. Het Nederlandse telefoonnummer nam contact op met het in het SMS-bericht verstrekte telefoonnummer, de ondergrondbankier, en sprak een locatie af voor de overhandiging van het geldbedrag. Tijdens het treffen overhandigde de gebruiker van het Nederlands telefoonnummer het geldbedrag aan de ondergrondbankier die hem het token overhandigde. Binnen Darling is gebleken dat er veelvuldig gebruikgemaakt werd van een bankbiljet als token, waarbij het biljetnummer als uniek werd gezien. De verstrekker van het geld heeft het “token” (bankbiljet) als zekerheid onder zich teneinde aan te kunnen tonen dat hij het geldbedrag aan de ondergrondbankier heeft overhandigd. De ondergrondbankier is nu verantwoordelijk voor het geldbedrag. Na deze transactie zal in het land, waar het geld naar toe moet, wederom een zelfde soort transactie plaatsvinden echter nu vanuit de ondergrondbankier aan de uiteindelijke begunstiger.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c0e2df391db4aedb89d7f4d08696ce4c56bb098899ae67d1db67011b6c2aedbc | shasum -a 256