Citaat | Hoge Raad 12 juli 2022

Onder 2.3.2 Hoge Raad 12 juli 2022

Een alinea uit Hoge Raad 12 juli 2022, ECLI:NL:HR:2022:982.

74 Die uitlegging sluit overigens aan bij de bepalingen van artikel 10, lid 1, sub b, van de Overeenkomst van 1996, zoals blijkt uit het toelichtend rapport bij die overeenkomst, goedgekeurd door de Raad op 26 mei 1997 (PB 1997, C 191, blz. 13). Volgens dit rapport kan een verzoekende lidstaat zelfs indien het strafbare feit kan worden gestraft met een straf die de persoonlijke vrijheid beperkt, een strafvervolging instellen of voortzetten, dan wel een persoon berechten, voor andere feiten dan die welke tot het uitleveringsverzoek hebben geleid, voor zover de persoon tijdens de vervolging, dan wel ten gevolge daarvan, niet in zijn persoonlijke vrijheid wordt beperkt. Zo luidt het in het rapport dat indien de betrokkene veroordeeld wordt tot een straf of maatregel die vrijheidsbeneming meebrengt, dit vonnis alleen ten uitvoer wordt gelegd indien de verzoekende lidstaat daartoe de toestemming verkrijgt van hetzij de betrokkene, hetzij de aangezochte staat.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/0a8f705f6e4c7ab5b856c0081865a29dc991c3e208f4973536c24c23dd4f67fa. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 0a8f705f6e4c7ab5b856c0081865a29dc991c3e208f4973536c24c23dd4f67fa, en de alinea staat in dat document op bytes 48612 tot 49593.