Onder 2.4.2 Hoge Raad 11 april 2023

Het hof heeft geoordeeld dat de verdachte wist dat het in de bewezenverklaring genoemde geldbedrag afkomstig was uit misdrijf, waarbij het hof klaarblijkelijk het oog heeft op oplichting door [betrokkene 2] , [betrokkene 1] en [medeverdachte ] . Aan dit oordeel heeft het hof de volgende vaststellingen ten grondslag gelegd. De verdachte was bekend met de financiële problemen van haar en haar echtgenoot – de medeverdachte [betrokkene 1] – voorafgaand aan de start van het [A] . De verdachte wist immers van het faillissement van haar echtgenoot in privé en van zijn onderneming. De verdachte heeft vervolgens actief meegewerkt om de nadelige gevolgen hiervan te beperken door het buiten de boedel houden van vermogensbestanddelen en het op haar naam zetten van vennootschappen en bankrekeningen. In dit verband heeft het hof overwogen dat uit de door het hof nader aangeduide feiten en omstandigheden volgt dat het onmiskenbaar de bedoeling is geweest van de verdachte en haar echtgenoot om de inkomsten van het [A] uit het zicht van de curator en het faillissement te houden en dat de verdachte actief daaraan heeft bijgedragen. Verder heeft het hof vastgesteld dat de verdachte wist van financiële problemen met het [A] , maar dat er niettemin grote bedragen aan dat project werden onttrokken en bij haar en haar ondernemingen terecht kwamen en dat die bedragen door haar en haar echtgenoot werden gebruikt, zonder dat iets van dat geld overbleef voor de investeringen en/of de beleggers.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bc50385e44aebe87a75b3f24a9a4d1b39fa66fe5c641da9887a296b861f50791 | shasum -a 256