Onder 3.3 Hoge Raad 22 november 2024

De rechtbank heeft haar vaststelling dat betrokkene niet bereid was zich te doen horen onder meer erop gebaseerd dat betrokkene op juiste wijze is opgeroepen en op de hoogte was van de mondelinge behandeling, maar niet is verschenen, dat betrokkene zorgmijdend gedrag vertoont en dat betrokkene maatregelen heeft getroffen om mensen buiten te houden. De rechtbank heeft hierbij echter ten onrechte niet (kenbaar) meegewogen dat betrokkene de dag voor de mondelinge behandeling aan haar advocaat heeft verteld dat zij ter zitting zelf het woord wilde voeren, hetgeen erop wijst dat betrokkene wel door de rechter gehoord wilde worden, en dat betrokkene volgens de verklaring van haar moeder een (onbehandelde) gebroken enkel had, hetgeen een verklaring zou kunnen zijn voor de afwezigheid van betrokkene tijdens de mondelinge behandeling. Voor zover de rechtbank aan haar vaststelling dat betrokkene niet bereid was zich te doen horen ten grondslag heeft gelegd dat de onafhankelijke psychiater tijdens twee huisbezoeken geen contact heeft kunnen krijgen met betrokkene, geldt dat de rechtbank niet heeft vastgesteld dat betrokkene tijdens deze bezoeken thuis was.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a1da8f6722f840123c66dc75bb6e0f37aaeafd4e0202d0f2ea99b5655a957d3e | shasum -a 256