Onder 2.3 Hoge Raad 12 april 2024

“6.2 Vast staat dat de kantonrechter in [de] ontbindingsbeschikking (…) de arbeidsovereenkomst tussen partijen heeft ontbonden, wegens verwijtbaar handelen of nalaten van [de werknemer] (de e-grond van art. 7:669 lid 3 BW). In deze ontbindingsbeschikking heeft de kantonrechter overwogen dat [de werknemer] de door [de werkgever] aan haar ontbindingsverzoek ten grondslag gelegde stellingen onweersproken had gelaten, waarmee die stellingen vast stonden, en dat deze vaststaande stellingen voldoende grondslag vormden voor toewijzing van het ontbindingsverzoek. In het verzoekschrift van [de werkgever] tot ontbinding van de arbeidsovereenkomst had [de werkgever] gesteld dat [de werknemer] zijn re-integratieverplichtingen niet was nagekomen doordat hij zonder rechtvaardigingsgrond niet was verschenen op het spreekuur bij de bedrijfsarts en evenmin had gereageerd op de door [de werkgever] toegepaste loonopschorting. Verder staat vast dat de ontbindingsbeschikking – aangezien partijen daartegen geen hoger beroep hebben ingesteld – in kracht van gewijsde is gegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2eb985b2e402a00c1991984c1685ce256af8b1a61fb042dbd0c5ded3068882bd | shasum -a 256