Onder 2.4 Hoge Raad 10 oktober 2025

In de op 26 september 2025 gewezen arresten met zaaknummers 24/03078bis , 24/03087bis , 24/03106bis , 24/03287bis , 24/03288bis , 24/03388bis , 24/03389bis , 24/03394bis en 24/03395bis (hierna: de arresten van 26 september 2025) heeft de Hoge Raad geoordeeld dat de betrokken belanghebbenden erin zijn geslaagd buiten redelijke twijfel te bewijzen dat het bedrijfsmodel van de gemachtigde die ter zake van het cassatieberoep beroepsmatig rechtsbijstand verleende, de besloten vennootschap Bothof Services B.V. (dat is dezelfde gemachtigde die voor belanghebbende optreedt), beoordeeld naar de situatie op het moment waarop beroep in cassatie is ingesteld, in het jaar 2024 niet het kenmerk heeft van optreden op basis van no cure no pay. In die zaken heeft de Hoge Raad namelijk geoordeeld dat met voldoende gegevens is onderbouwd dat deze gemachtigde in het jaar 2024 voor elke op te starten procedure een instapvergoeding van € 750 exclusief omzetbelasting per betrokken auto in rekening brengt, ongeacht de uitkomst van die procedure, en dat een instapvergoeding van € 750 exclusief omzetbelasting per betrokken auto niet dusdanig laag is dat kan worden gesproken van rechtsbijstandverlening op een grondslag die in wezen overeenkomt met rechtsbijstandverlening op basis van no cure no pay. Dit betekent dat de betrokken belanghebbenden erin zijn geslaagd te bewijzen dat hun geval is aan te merken als een bijzonder geval als bedoeld in rechtsoverweging 3.5.2 van het arrest van 17 januari 2025. De Hoge Raad heeft in die zaken de vergoeding van de proceskosten van die cassatieprocedures daarom berekend zonder inachtneming van de Wet herwaardering proceskostenvergoedingen WOZ en bpm (hierna: de WHpkv).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ba2b1f2ea42fea2607f88723539b8062af007eebbfa830e26fc7522d5d5dbeb | shasum -a 256