Onder 6.2.1 Hoge Raad 27 februari 2026

Het eerste middel voert met betrekking tot correcties wegens verschillend becijferde KOUDVL-factoren terecht aan dat voor de toepassing van artikel 40, lid 2, van de Wet WOZ niet relevant is dat bij zulke correcties niet met vaste percentages hoeft te worden gewerkt. Zoals hiervoor in 5.4, 5.8 en 5.9 is overwogen, is voor de toepassing van artikel 40, lid 2, van de Wet WOZ niet van belang of de gevraagde gegevens noodzakelijk of nuttig zijn voor de waardevaststelling, maar of zij daarvoor rechtstreeks door de heffingsambtenaar zijn gebruikt. Door als maatstaf te nemen of het hanteren van min of meer vaste aanpassingspercentages voor verschillend becijferde KOUDVL-factoren nuttig of noodzakelijk is, heeft het Hof blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting. Het middel kan echter in zoverre niet tot cassatie leiden. De heffingsambtenaar heeft met betrekking tot de wijze van waardevaststelling in zijn gemeente onvoldoende weersproken gesteld (i) dat de waarde van een objectdeel niet met een vaste, vooraf bepaalde factor wijzigt wanneer een KOUDVL-factor wordt bijgesteld, en (ii) dat de gevolgen die correcties van deze factoren voor de eindwaarde hebben, berusten op een subjectieve inschatting van de taxateur, welke inschatting hij maakt op grond van zijn kennis en ervaring. Gelet op wat hiervoor in 5.16.3 en 5.16.12 is overwogen, moet daarom worden aangenomen dat die correcties geen gegevens zijn als bedoeld in artikel 40, lid 2, van de Wet WOZ.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7bbcee8b566a334d45085170a56f79b5c1606ad7ff45b74cd1655ca997c81829 | shasum -a 256