Onder 3.3 Hoge Raad 16 januari 2026

Het recht op omgang is een fundamenteel onderdeel van het in art. 8 EVRM verankerde recht op ‘family life’. Art. 8 lid 2 EVRM eist voor het aanbrengen van beperkingen op het recht op omgang dat dit bij wet is bepaald, noodzakelijk is in een democratische samenleving en een gerechtvaardigd doel dient. Beperkingen moeten voldoen aan de eisen van subsidiariteit en proportionaliteit. Nationale autoriteiten hebben een beperkte ‘margin of appreciation’ als het gaat om maatregelen die de omgang tussen ouder en kind beperken. Hoe ingrijpender de gevolgen van de beperking, des te indringender dient de noodzaak daarvan te worden getoetst. Art. 8 EVRM eist dat een redelijk evenwicht wordt bereikt tussen de belangen van het kind en die van de ouders, en dat daarbij bijzonder gewicht wordt toegekend aan de belangen van het kind. Enerzijds is het in het belang van het kind dat het zich kan ontwikkelen in een gezonde omgeving, en kan een ouder aan art. 8 EVRM niet het recht ontlenen om maatregelen te laten nemen die de gezondheid en ontwikkeling van het kind zouden schaden. Anderzijds is het in het belang van het kind dat de banden met zijn familie worden gehandhaafd, behalve in gevallen waarin de familie bijzonder ongeschikt is gebleken, aangezien het verbreken van die banden betekent dat een kind van zijn wortels wordt afgesneden. Hieruit volgt dat het belang van het kind meebrengt dat familiebanden alleen in zeer uitzonderlijke omstandigheden mogen worden verbroken en dat alles in het werk moet worden gesteld om de persoonlijke relaties in stand te houden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9a6287c885c1e28ce0abdc8d6ed2a014bcc9a2e8c7f8232d33144fd2eee4953d | shasum -a 256