Onder 3.4 Hoge Raad 17 april 2026

Het hof heeft in rov. 5.7 overwogen dat [verweerster] het oordeel van de voorzieningenrechter bestrijdt dat de vordering tot medewerking aan de overdracht ook niet kan worden toegewezen met betrekking tot de bedrijfsmatig gebruikte onroerende zaken en de overwegingen waarop dat oordeel berust. [verweerster] heeft, aldus het hof, voorts betoogd dat het mogelijk is percelen die zowel bedrijfsmatig als privé worden gebruikt, te splitsen. Het heeft vervolgens in rov. 5.8 overwogen dat de kwestie moet worden benaderd vanuit art. 3:41 BW, dat bepaalt dat als een grond voor nietigheid slechts een deel van de rechtshandeling betreft, zoals in dit geval, de rechtshandeling voor het overige in stand blijft, voor zover dit niet in onverbrekelijk verband staat met het nietige deel. In rov. 5.9 heeft het hof vervolgens overwogen dat de strekking van art. 1:88 lid 1 BW geenszins ertoe noopt ook de overdracht van de bedrijfsmatig gebruikte onroerende zaken onmogelijk te maken, ook niet als verkochte kadastrale kavels deels tot de echtelijke woning behoren en deels een bedrijfsmatige bestemming hebben. Die kavels zijn volgens het hof immers feitelijk gesplitst in een privédeel en een zakelijk deel en voor zover dat niet is gebeurd, heeft het hof geen reden gezien om aan te nemen dat dit niet min of meer gemakkelijk alsnog zou kunnen gebeuren, door het plaatsen van afscheidingen. Door dit een en ander wordt de echtelijke woning natuurlijk wel geraakt, maar niet zozeer dat die omstandigheid tot algehele nietigverklaring zou nopen, aldus het hof.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3cd080ce1ebdb0b8a3c7b2b7c361f9e3da8dff1d57b593ce11d69ddd9976ffb5 | shasum -a 256