Onder 4.13 Gerecht in Eerste Aanleg van Aruba 3 maart 2020

Divi heeft er op diverse plaatsen op gewezen dat [verzoekster] zelf op 4 juli 2019 heeft verklaard dat zij de iPad mee naar huis nam omdat zij het een mooi geschenk voor haar zoon vond. Daaruit volgt, zo begrijpt het gerecht deze stelling, dat [verzoekster] in het geheel niet van plan was om de eigenaar te (laten) achterhalen. Het gerecht constateert echter dat dit niet het enige is dat [verzoekster] tijdens haar verhoor door Divi op 4 juli 2019 heeft verklaard en dat Divi selectief gebruik maakt van de verklaring die [verzoekster] heeft afgelegd. Zij verklaart in het begin van de ondervraging namelijk als eerste dat zij na de vondst van de iPad het telefoonnummer heeft gebeld dat in de iPad was vermeld en dat zij daarna, omdat de oproepen niet werden beantwoord, haar zoon heeft gevraagd of hij kon zien van wie de iPad was. Dat zij vervolgens verklaart dat ze de iPad een mooi geschenk voor haar zoon vond, sluit niet uit dat zij oprecht van plan was om eerst de eigenaar te (laten) achterhalen. Het is immers beleid bij Divi dat verloren voorwerpen waarvan na een half jaar de eigenaar nog niet is achterhaald, aan de vinder worden overgedragen. Kennelijk was [verzoekster] van oordeel dat zij als vinder kon worden aangemerkt, nu de vinder in het logboek niet was genoteerd althans niet leek te zijn genoteerd. Dit geeft zij in haar verklaring ook aan. Of zij daadwerkelijk zichzelf als vinder mocht aanmerken en daarmee naar eigen believen over de iPad mocht beschikken, doet hierbij niet ter zake (zie hieronder, nummer 4.19 e.v.). Waar het om gaat, is dat de verklaring dat zij de iPad een mooi geschenk vond voor haar zoon, niet uitsluit dat zij het als haar eerste plicht zag om de eigenaar op te sporen, dat zij dit laatste ook zo heeft verklaard en dat die verklaring aansluit bij haar handelwijze.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cdece2eee2c5110852b45113ce2ac46826a12aae08287faaf1789cbfbe11eaec | shasum -a 256