Onder 2.6 Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 19 februari 2016

De stelling van eisers dat uit huidig recht volgt dat deze verjaring eerst in 2002 tot eigendomsverkrijging door erflater heeft geleid, wordt niet gevolgd op grond van de navolgende overwegingen. Eisers verwijzen naar het BW BES, artikel 3:105, waarin is bepaald dat hij die een goed bezit op het tijdstip waarop de verjaring van de rechtsvordering, strekkende tot beëindiging van het bezit, wordt voltooid, dat goed verkrijgt, ook al was zijn bezit niet te goeder trouw. Deze verwijzing maken eisers in samenhang met artikel 50 van de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek BES en daarop gebaseerde jurisprudentie. In genoemd artikel is het volgende bepaald: artikel 105 van Boek 3 wordt op het tijdstip van het in werking treden van de wet van toepassing met betrekking tot degene die alsdan een goed bezit, indien de verjaring van de rechtsvordering tot beëindiging van dat bezit is voltooid; hij wordt geacht dat goed niet voordien te hebben verkregen. Tenslotte is in dat kader van belang het bepaalde in artikel 8 van de Landsverordening van de 23ste oktober 2000 regelende het overgangsrecht ter gelegenheid van de invoering van de boeken 1, 3, 5, 6, 7 en 8 van het Burgerlijk Wetboek. Ingevolge die bepaling is, indien de wet een verjarings- of vervaltermijn op een jaar of langer stelt, en die termijn overeenkomstig het in de wet bepaalde zou aanvangen vóór het tijdstip waarop zij van toepassing wordt, het bepaalde omtrent aanvang, duur en aard van die termijn tot een jaar na dat tijdstip niet van toepassing en wordt de nieuwe termijn geacht niet vóór afloop van dat jaar te zijn voltooid.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dff01a9b9efada002569180642ad6b40af57a4c4b006c93054bd356173a40715 | shasum -a 256