Onder 2.17 Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 19 februari 2016

Uit bovenstaande volgt dat [gedaagde] een vordering had op erflater tot levering van het perceel, welke vordering thans op de nalatenschap bestaat. Het beroep op verjaring van deze vordering slaagt niet. [Gedaagde] heeft onweersproken aangevoerd dat erflater en hij geen specifieke datum van levering zijn overeengekomen. Gesteld noch gebleken is voorts dat [gedaagde] ooit aan erflater heeft medegedeeld tot opeising te zullen overgaan. Uit het geheel van feiten en omstandigheden volgt veeleer dat de vordering een sluimerend bestaan leidde binnen de familieverhoudingen en gelet op de onzekerheden ten aanzien van de rechten van erflater. Op grond van artikel 3:307 BW BES verjaart een rechtsvordering tot nakoming van een verbintenis uit overeenkomst tot een geven of een doen verjaart door verloop van vijf jaren na de aanvang van de dag, volgende op die waarop de vordering opeisbaar is geworden. In geval van een verbintenis tot nakoming na onbepaalde tijd loopt de termijn pas van de aanvang van de dag, volgende op die waartegen de schuldeiser heeft meegedeeld tot opeising over te gaan, en verjaart de rechtsvordering in elk geval door verloop van 20 jaren na de aanvang van de dag, volgende op die waartegen de opeising, zo nodig na opzegging door de schuldeiser, op zijn vroegst mogelijk was. Deze laatste termijn is, uitgaande van de koopovereenkomst van 15 februari 2003, hoe dan ook nog niet verstreken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dff01a9b9efada002569180642ad6b40af57a4c4b006c93054bd356173a40715 | shasum -a 256