Onder 5.11. Gerecht in eerste aanleg van Bonaire, Sint Eustatius en Saba 9 augustus 2023

Het gerecht volgt Bonhata c.s. in deze conclusie. De aanvullende heffing is in strijd met het uitgangspunt dat de wetgever voor een op grond van het gewijzigde artikel 57a Wet fin BES in te voeren afvalheffing heeft geformuleerd. Dat uitgangspunt, zoals weergegeven in de Memorie van Toelichting bij die wijziging, is dat lozers die afvalwater lozen dat wat betreft hoeveelheid en samenstelling vergelijkbaar is, op vergelijkbare wijze in de heffing worden betrokken. Als de samenstelling of hoeveelheid van het geloosde afvalwater afwijkt, dan kan dat een andere heffingsmaatstaf of tarief rechtvaardigen. Van het bestaan van een dergelijke reden voor een andere heffingsmaatstaf of tarief is hier niet gebleken. De samenstelling van het afvalwater van een hotel zal vergelijkbaar zijn met die van een huishouden. Ook de hoeveelheid zal niet heel verschillend zijn, althans niet in die mate dat het een tien keer zo hoog tarief per hotelkamer zou rechtvaardigen. Het OLB heeft geen enkel onderzoek daarnaar gedaan of daarnaar laten doen. Zij is er met de introductie van deze aanvullende heffing kennelijk voetstoots van uitgegaan dat een hotelkamer meer afvalwater genereert dan een huishouden. Ook voor restaurants is er kennelijk geen onderzoek gedaan naar de aard en samenstelling van het afvalwater. In de Memorie van Toelichting staat uitsluitend dat de aanvullende heffing voor restaurants voortkomt uit de gedachte dat deze een zwaardere belasting op de afvalwaterzuivering vormen door de samenstelling van hun afvalwater. Een onderbouwing daarvan ontbreekt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3ee300eec74e7aee34a600d999cc3eaf2589fa63a2e25d1e5c45e2ac1063459d | shasum -a 256