Alinea 15 Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 17 juni 2015

Ingevolge artikel 289 juncto 318 Sv wordt, kort gezegd, de dagvaarding van opgegeven getuigen bevolen, tenzij de dagvaarding als nodeloos moet worden aangemerkt en het achterwege blijven van de dagvaarding redelijkerwijze niet in strijd komt met het recht van de verdachte om de ondervraging van getuigen à décharge te doen geschieden op dezelfde voorwaarden als het geval is met de getuigen à charge. Uit de Memorie van Toelichting op artikel 318 Sv (oorspronkelijk artikel 323) blijkt dat de nodeloosheid van de ondervraging in het licht van het criterium van artikel 6 EVRM moet worden beoordeeld. Dit blijkt ook uit het arrest van de Hoge Raad van 5 juli 2005, waarin de Hoge Raad verwijst naar de conclusie van de Advocaat-Generaal (ECLI:NL:PHR:2005:AT5773), onder meer inhoudende voor zover van belang: “3.6 Uit de wetsgeschiedenis leid ik af dat in een geval als het onderhavige de door het Hof te hanteren maatstaf de nodeloosheid van de ondervraging is, dat wil zeggen of het horen al dan niet zonder noodzaak is, en dat deze in het licht van het equality of arms-beginsel zoals neergelegd in art. 6 EVRM moet worden beoordeeld. Art. 318 SvNA sluit dus nauw aan bij art. 6, derde lid, aanhef en onder d, EVRM. Uit de jurisprudentie over art. 6 EVRM en het equality of arms-beginsel kan worden afgeleid dat de hoofdregel is dat wanneer getuigenverklaringen ten nadele van verdachte worden gebruikt voor het bewijs, verdachte in staat moet zijn gesteld de getuige tijdens het onderzoek ter terechtzitting te ondervragen. Niet naleving van deze regel behoeft evenwel niet tot schending van art. 6 EVRM te leiden. In hoeverre sprake is van een schending van art. 6 EVRM wordt namelijk mede bepaald door andere factoren, zoals de vraag of verdachte de getuige in een eerder stadium heeft kunnen ondervragen; ander, de getuigenverklaring ondersteunend bewijsmateriaal aanwezig is; verdachte de mogelijkheid heeft gehad om op andere wijze de betrouwbaarheid van de getuige of de juistheid van zijn verklaring aan te vechten” (vgl. de door het openbaar ministerie overgelegde uitspraken van het Hof d.d. 6 januari 2015, H 84/14 en H 85/14).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc0eb1bdd607410ca1cc089b25e426bee21ff22a4e0da20dc7875445ec14b12e | shasum -a 256