Onder 4.10. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 11 maart 2016

Als uitgangspunt geldt dat de verdachte als houder van het paspoort daarvoor verantwoordelijk is en dus wordt geacht bekend te zijn met de plaats waar het wordt bewaard. De verdachte heeft er geen enkele - laat staan een redelijke - verklaring voor gegeven hoe zijn paspoort in de kluis op het kantoor van zijn partner terecht is gekomen. Hij ontkent dat hij het paspoort zelf in de kluis heeft gelegd of aan [verdachte2] in bewaring heeft gegeven, terwijl uit de verklaringen van [medeverdachte2] en D. kan worden afgeleid dat [medeverdachte2] degene is geweest die het paspoort in de kluis heeft gelegd. [medeverdachte2] komt immers zelf ook tot die conclusie Onder de gegeven omstandigheden acht het Gerecht het volstrekt ongeloofwaardig dat de verdachte er geen weet van had dat zijn paspoort in de kluis in het kantoor van [medeverdachte2] was opgeborgen. Het Gerecht acht dan ook wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte de kennisgeving van verlies van zijn diplomatieke paspoort opzettelijk in strijd met de waarheid - en dus valselijk - heeft doen opmaken met het oogmerk om deze kennisgeving als echt en onvervalst te gebruiken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f6f364a7775f36fe018441f331447d096f69d066761922fce9956f63c212cb79 | shasum -a 256