Onder 3.5.4 Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 1 april 2016

Verdediging en officieren van justitie zijn het erover eens dat tussen hen meerdere malen gesproken is over een minnelijke schikking van deze zaak, laatstelijk nog in september/oktober 2015. Aansluiting zoekend bij voornoemd civielrechtelijke leerstuk van de precontractuele goede trouw en aldus invulling gevend aan het beoordelingskader van het genoemde strafvorderlijke vertrouwensbeginsel geldt dat van de verdediging verwacht mocht worden dat deze concrete feiten of omstandigheden zou noemen waaruit zou kunnen blijken dat de verwachting gerechtvaardigd was dat de tot september/oktober 2015 lopende onderhandelingen in een zodanig stadium waren komen te verkeren dat verdachte redelijkerwijs erop mocht vertrouwen dat die onderhandelingen met succes zouden worden afgesloten. Een dergelijke onderbouwing is echter niet gegeven. De enkele stelling dat de hoofdofficier van justitie heeft toegezegd dat met verdachten zou worden onderhandeld over een schikking totdat een bevredigende oplossing zou zijn bereikt is onvoldoende omdat niet zozeer relevant is de bereidheid tot onderhandelen (die staat wel vast) maar veeleer de vraag of de onderhandelingen een stadium hadden bereikt waarin het openbaar ministerie redelijkerwijs niet meer kon terugtreden. Voor het onderdeel waarover de verdediging de getuigen wil bevragen (wat heeft de hoofofficier toegezegd?) geldt dus dat het redelijkerwijs niet van voldoende belang kan zijn voor enige in deze zaak te nemen beslissing.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f3326fd234f1d55dbabf51075b259ea13cee2d245daa07f0ea41c567ea5e8623 | shasum -a 256