Onder 4.1.10. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 5 juli 2017

Het gerecht vindt de verklaring van de aangeefster dat zij “ een jaar of 14 was ” toen ze bij de verdachte thuis ging logeren en het betasten begon, te weinig specifiek en daarom ontoereikend om het bewijs van de pleegperiode op te baseren. De aangeefster heeft later verklaard dat het betasten begon toen zij voor de tweede keer in de vijfde klas van de basisschool zat. Volgens de schoolverklaring die zich bij de stukken bevindt was zij toen 12/13 jaar oud. Uit de verklaringen die de broer en de moeder van de aangeefster in het voorbereidend onderzoek hebben afgelegd kan evenmin met voldoende zekerheid worden afgeleid dat de aangeefster 14 jaar oud was toen het gestelde misbruik plaatsvond. Volgens de één was de aangeefster 12 jaar oud toen ze bij de verdachte ging logeren en volgens de ander was zij destijds tussen de 11 en 13 jaar. De oma van de aangeefster is al geruime tijd geleden overleden, zodat het niet (meer) mogelijk is om via haar te achterhalen wanneer het gestelde misbruik heeft plaatsgevonden. Voorts geldt dat de moeder van de aangeefster naar eigen zeggen van 1986 tot 2006 werkzaam is geweest in het SEHOS. Deze periode is te ruim om een concreet aanknopingspunt op te leveren voor het bewijs van de pleegperiode. Nu ander bewijs daarvoor ontbreekt, kan dit feit niet bewezen worden verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fc08be3e4d5a57715c2f266a18d30bca881f298edaea0b5dc9912c790dedcd04 | shasum -a 256