Onder 5.24. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 30 oktober 2017

Bij de beoordeling van dit debat stelt het Gerecht voorop dat het betrekken van een partij in een rechtsgeding niet spoedig misbruik van procesrecht zal opleveren. Daarvan zou pas sprake kunnen zijn indien de eiser zijn vordering baseert op feiten en omstandigheden waarvan hij de onjuistheid kent of behoort te kennen of op stellingen waarvan hij op voorhand moet begrijpen dat deze geen kans van slagen maken. Hier past dus terughoudendheid. Zou dit anders zijn, dan komt het mede door artikel 6 EVRM gewaarborgde recht op toegang tot de rechter in het gedrang. Tegen de achtergrond van dit beoordelingskader is het Gerecht van oordeel dat FCIB haar belang bij de vordering tegen de in 5.22 bedoelde vennootschappen en hun liquidators q.q., binnen het beperkte kader van dit bevoegdheidsincident, voldoende heeft onderbouwd. Gegeven de visie van FCIB op de strekking van de overeenkomsten – namelijk het bereiken van “total peace” voor haar en de aan haar verbonden entiteiten – en gegeven het feit dat een aantal andere vennootschappen die worden vertegenwoordigd door dezelfde liquidators (de English Claimants) een vordering bij TWPS hebben ingediend, heeft FCIB voldoende belang in de zin van artikel 3:303 BW bij een vaststelling dat ook TWPS als een dergelijke entiteit moet worden beschouwd, zodat de kwijtingsbepaling ook jegens TWPS van toepassing is. De enkele stelling in deze procedure dat de desbetreffende vennootschappen geen vordering jegens FCIB of TWPS pretenderen te hebben, biedt uit de aard van de zaak onvoldoende zekerheid. Of TWPS daadwerkelijk als FCIB-entity moet worden beschouwd, moet in de hoofdzaak worden beoordeeld. Aan een voldoende belang om de in 5.22 bedoelde vennootschappen en hun liquidators q.q. in rechte te betrekken doet dat niet af.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0ff0847c3e5a400075b82fc790921c81e3a0062f0799977ffce127e92c0774a0 | shasum -a 256