Onder 4.7. Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 8 februari 2018

Artikelen 4: 30 jo 30b BW zijn relevant voor de vraag of verzoeker recht heeft op verzorgingsvruchtgebruik van de woning nr. 15. In artikel 4: 30 BW is geformuleerd dat erfgenamen verplicht zijn tot medewerking aan vestiging van vruchtgebruik over andere goederen (te onderscheiden van de in artikel 29 genoemde woning) voor zover de echtgenoot (in casu samenwoner) daaraan, de omstandigheden in aanmerking genomen, behoefte heeft. Die behoefte wordt bij vruchtgebruik van de woning verondersteld en bij ‘andere goederen’ niet. Dat betekent dat de verzoeker die behoefte zal moeten stellen en onderbouwen. Daarin is verzoeker niet geslaagd, mede in het licht beschouwd van het verweer dat over de woning nr. 15 is gevoerd. Onder meer is naar voren gebracht dat, anders dan verzoeker stelt, [naam wijlen] en verzoeker in werkelijkheid geen huurpenningen ontvingen aangezien de laatste huurder in de praktijk niet betaalde. Ook is onduidelijk gebleven of en in welke mate verzoeker in die woning zou hebben geïnvesteerd en thans om die reden daarop betrekking hebbende schulden zou moeten aflossen. Afgezien van het niet voldoende blijken van behoefte vindt het Gerecht niet dat er met betrekking tot de woning [woning B] sprake is van een ‘sprekend geval’, naar het criterium van artikel 4: 30b BW. De vordering onder f wordt gezien het vorenstaande afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/986d490341f8859072090f212caee5b0e593ba4ea8e9de9661cc530681e55f1a | shasum -a 256