Onder 3.3 Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 29 augustus 2019

De primaire vordering van eiser is evenmin toewijsbaar. Zoals blijkt uit het hiervoor aangehaalde proces-verbaal van de veiling, heeft eiser in weerwil van zijn verplichting op grond van artikel 7 van de veilingvoorwaarden aan de notaris geen informatie kunnen verstrekken op grond waarvan kon worden nagegaan of eiser de financiële verplichtingen voortvloeiend uit zijn bod integraal kon voldoen. Gelet daarop kon Girobank in redelijkheid gebruik maken van de haar in artikel 4 van de veilingvoorwaarden gegeven bevoegdheid ‘gebruikmakende van haar recht van beraad tot […] 24 uur na de veiling […] ieder bod zonder opgave van redenen te weigeren en een voorafgaande bieder te aanvaarden of de veiling op te houden’. De omstandigheid dat Girobank de nakoming van een bod van NAf 11 miljoen (of NAf 11,5 miljoen zoals eiser stelt te hebben begrepen) voldoende verzekerd achtte, maakt niet dat dit ook moest gelden voor het meerdere tot NAf 12 miljoen. De stelling van eiser dat Girobank ingevolge artikel 4 van de veilingvoorwaarden bij niet-aanvaarding van het door hem afgemijnde bedrag het door hem bij opbod gedane bod van NAf 11 miljoen had moeten aanvaarden, kan niet worden gevolgd. Daargelaten of eiser als ‘voorafgaande bieder’ als bedoeld in dat artikel (en in artikel 7) kan worden aangemerkt en daargelaten dat daarmee geen volwaardige afmijning zou hebben plaatsgevonden, betreft het ook hier een bevoegdheid van de executant, geen verplichting.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b08322f352123cbd7a430abcd69016be8637705772bda85aeb0ccfc1d77f5cc3 | shasum -a 256