Onder 3.2 Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 25 februari 2019

SWR heeft hiertoe hoofdzakelijk gesteld dat [gedaagde] ondanks verbod in 2015 een muur en garage heeft gebouwd op gronden van SWR. De grond tussen de kavel en de pier behoort toe aan SWR. [gedaagde] heeft geen waterrechten en SWR heeft toestemming gegeven deze grond en een pier voor privédoeleinden te gebruiken. Het gebruik om niet is aan [gedaagde] gegeven en niet aan Miss Ann of andere bedrijven. Dat recht is misbruikt door derden (miss Ann) toestemming te geven die pier te gebruiken en haar schepen aan te meren en te bevoorraden. Aan de pier worden permanent drie enorme pleziervaartuigen aangemeerd en geëxploiteerd. De pier is daar niet voor geschikt. Het aanmeren gebeurt daarbij ondanks protest van SWR ook aan gronden van SWR. [gedaagde] heeft om Miss Ann te accommoderen en haar tienduizenden klanten te bedienen gronden aangrenzend aan zijn perceel die toebehoren aan SWR ingepikt. In totaal gaat het om 194 m2. Dit blijkt uit metingen van het Kadaster in 2015. Door het dempen van water heeft [gedaagde] ook gronden die aan SWR toebehoren groter gemaakt. Van verjaring kan geen sprake zijn omdat in 2011 door [gedaagde] (vaststellingsovereenkomst) is erkend dat SWR eigenaar is van de parkeerplaats en [gedaagde] van de gronden tussen de kavel en het water slechts houder was. SWR is genoodzaakt het gebruiksrecht van [gedaagde] op te zeggen omdat zij ondanks protesten van SWR, derden toestaat gebruik van deze gronden en pier te maken. Verder gaat het om nakoming van de tussen partijen op 28 februari 2011 gesloten vaststellingsovereenkomst. Daarmee is het dispuut over de erfdienstbaarheid beëindigd en op grond hiervan moet aan [gedaagde] en Miss Ann (die geen partij was bij de overeenkomst) worden verboden hun gasten via de terreinen van SWR te laten komen en gaan naar het perceel van [gedaagde] en om daar te parkeren. Het parkeren op de wegen en trottoirs is volgens de geldende Welstandsbepalingen verboden en levert ook potentieel gevaar op. Op de kavel van [gedaagde] blijken bedrijven gevestigd wat volgens de koopakte niet is toegestaan. De woonbestemming kan de commerciële exploitatie van de diverse schepen niet aan. Het karakter van de bestemming is daarmee volledig verdwenen. [gedaagde], die zelf niets meer exploiteert, heeft voor de exploitatie door derden, faciliteiten moeten laten aanleggen zoals toiletten, een kantoor, een ontvangstruimte voor de gasten, een strandtent met bar, een opslag voor dhinghy’s en kajaks die ook aan het publiek worden verhuurd en heeft dit gedaan op gronden van SWR. Daarbij worden de schepen via de parkeerplaats bevoorraad en met tankwagens van fuel voorzien; ook de beerputten dienen anders dan bij een normaal woonhuis regelmatig te worden geleegd. [gedaagde] en Miss Ann hebben voor de aanvoer van de meer dan tienduizend gasten per jaar geen adequate voorzieningen kunnen treffen zoals toegang tot het perceel en parkeerruimte en vinden dat SWR moet gedogen dat haar gronden daarvoor worden gebruikt. SWR is bezig met de ontwikkeling van de Marina en heeft haar gronden zelf nodig. Hetzelfde geldt voor het vaarwater rondom haar gronden. De overlast is hiermee een gegeven.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a7bb7b2dd597dcf6664ef81f8912f1f8a9de28eb2f2942f14902a2f75e2def13 | shasum -a 256